61 - Klimmen!

Maandag 21 maart 2025 Montbrison-Montarcher  km 1618-1646

Na weer een heerlijk ontbijt van onze gastvrouw, en een paar bakken koffie vertrokken wij uit Montbrison, en volgden de Chemin de Saint Jacques struikelsteentjes die hier in de straten zijn aangebracht. Langzaamaan wordt de camino steeds meer aanwezig. We kwamen weer langs het stukje oude stadsmuur naast de pizzeria waar we gisteren aten en wandelden zo de stad uit. Het een prachtige zonnige dag en zou het ook blijven en toch liep alleen ik in korte broek. Jon en Edwin hadden zelfs nog een jas aan! Vooruit, het was een graad of tien en er woei een frisse wind maar ik had laatst in een Youtube filmpje gelezen: “Start bold, start cold”, want als je gaat lopen warm je  vanzelf op. Zeker als je stijgt en dat gaan we doen vandaag! We komen lang een Romeins bad en een middeleeuwse kerk, geschiedenis genoeg hier, en als snel lopen we de heuvels in. We stijgen wat en zien de hoge heuvels liggen in het oosten en de vallei tussen die heuvels en ons. Her en der liggen er kleine, vrij lage maar heel steile heuvels die oude vulkanen zijn. We zijn in de midi en dat is een oud vulkanisch gebied. Ook bij de heren gaat de jas uit, en op een gegeven moment spot Jon in het dorpje Saint George Haute Ville een koffieplekje. De koffie drinken we in een heel kleine supermarkt waar heel veel te koop: kattengrit, Frozen wegwerpbordjes, twee-liter pakken witte wijn, krasloten, stokbrood en dus koffie. En wijn, en die werd gedronken door drie senioren. Het zag er heel gezellig uit, heerlijk authentiek. We klimmen verder en komen op een gegeven moment in Marols, een mooi gerestaureerd dorpje dat blijkbaar bekend staat om zijn  kunstenaars. In het dorp staan diverse metalen en houten beelden. We vinden er ook een leuke bar waar we koffie drinken en wat lekkers kopen voor Willy en Marianne: koekjes en gerookte karper. En we kletsen er met Nederlanders die na een verregende winter in Spanje terugreden naar Nederland met hun camper. Het letterlijke hoogtepunt van de dag was La croix du Cerf. Om er te komen klimmen we eerst 200 m en later nog eens 300. In het bos zien we rennende meisjes met een papier in de handen, het lijkt erop dat ze een puzzeltocht doen. Daarna ging de route weer naar beneden. Ik had eerder al een speld gestuurd aan Marianne, bij de herberg in Montarcher. Die bleek helaas dicht, net zoals heel veel dicht is op maandagen in Frankrijk. En ook op zondag overigens. Onze gastvrouw mopperde al op haar plaatsgenoten die goede restaurants hebben maar nooit open zijn. 
Het venijn van vandaag zit in de staart met een hele pittige klim naar de wachtende Volvo die Willy slingerdeslang naar Le Puy liet rijdt in dik een uur. Eenmaal terug blijkt het koelvloeistofniveau wel heel laag te zijn dus Edwin belt de ANWB. Met mijn Duolingo Frans regelde ik dat de monteur morgen bij ons langs komt om de schade op te nemen en hopelijk kan de auto dan ook morgen al gerepareerd worden. Edwin blijft morgen hier, Jon en ik lopen dan vanuit le Puy naar het zuiden. 
“Hier” is in ons mooie huisje, die een omgebouwde toren is in de stadsmuur van Le Puy en Velay. Een heel gezellig plekje waar Willy spontaan van zei: “Waarom blijven we hier niet de hele tijd?”. Goed punt eigenlijk, dus dat heb ik direct geregeld, 1 nacht extra want het plan is dat we op zaterdag nog een korte wandeling doen en net na de middag terugrijden naar de Lage Landen zodat we zondag nog thuis hebben.