60 - Op pad met Edwin

Zondag 30 maart 2025 Chateau de la Batie d’Urfe-Montbrison  km 1598-1618

We zijn weer terug in Frankrijk, na een half jaar. De poging om tijdens de kerst nog deze kant op te komen is door onze schema’s helaas niet gelukt, maar dat maken we nu weer goed met zeven wandeldagen. In deze reeks gaan we Le Puy halen, een iconisch punt op de camino, het voelt aan als “op de helft”. Het is ook het punt waarbij we grotere groepen pelgrims gaan zien en we dat deel van het camino leven gaan meemaken. We gaan het meemaken.
In deze editie hebben we naast de vaste crew van Jon en ik, Willy en Marianne ook nog Edwin Stooker als reisgezel. Edwin en ik lopen al heel lang samen, ik kan wel zeggen dat ik mijn lange-afstandwandelcarriere ben begonnen met Edwin. Eerst deden we het Trekvogelpad samen, en twee weken geleden liepen we de laatste twee etappes van het Pieterpad. En nu zijn we hier. Edwin kan de tijd vrij nemen omdat hij vanaf 1 maart niet meer werkt. Hij heeft ontslag heeft genomen en gaat nu iets anders gaat zoeken. Hoe passend, want ik heb hetzelfde gedaan. Ik zal per 1 oktober mijn contract bij de TU/e beëindigen, en ben nu ook aan het zoeken naar iets anders. De camino kunnen we mooi gebruiken om er eens over na te denken en over te spreken. Jon heeft er ook weer superveel zin in, gezellig met vrienden op stap, en ook  een weekje uitrusten van een drukke baan.
Net zoals altijd kwam hij uit Castricum naar Zeist, en daar stapten we in de Volvo van Edwin om naar Clinge te rijden. Willy’s auto is heel fijn, maar te klein voor een vijfde persoon. Na de traditionele koffiekoeken op de Klingedijkstraat reden we met Willy als chauffeur via Reims en Dyon naar la fleur de Madeleine, onze BNB  in Montbrison. Onderweg kregen we nog een melding over het te lage koelvloeistofniveau, dus die hebben we even bijgevuld en gaan we in de gaten houden. Het eten ’s avonds waren niet de worsten die Marianne had meegenomen, maar  hamburger met friet in de diner bij ons in de straat, met rock and roll op de speakers, een lokale bieren in het glas.
Ons ontbijt was copieus (als ik dit goed spel), met een enorme appel/perenflaptaart, een croissant-achtig brood, stokbrood met de lokale kaas Fourme de Montbrison, een heerlijk milde schimmelkaas een goede koffie. Met volle buik dus de deur uit. De etappe van vandaag mooi om er even in te komen, 20 km lang en op een paar heuvels na behoorlijk vlak. Vanaf het mooie Chateau de la Batie d’Urfe, met zijn wit gestucte muren en witte kantelen liepen we de heuvel op van de Prieure de Montverdun, een versterkt klooster op de top van een heuvel. Het geloof moest destijds blijkbaar letterlijk verdedigd worden? Een paar kilometer verderop lag het dorpje Montverdun, waar een rommelmarkt bezig was. Jon snuffelde bij wat visspullen, ik zag een elpee van Edith Piaf, verder was het vooral brol, zoals Willy het zou noemen. Over de markt liepen we het dorp weer uit, de heuvels in. Het zonnetje scheen lekker, en we konden in ons T shirt lopen. Morgen korte broeken denk ik. De bloemetjes stonden in de berm, maar in de verte zagen we nog de besneeuwde toppen van de Midi. De kilometers gingen vlot. We liepen Champdieu in, een mooi oud stadje, ommuurd en met mooie opgeknapte huizen en met een prachtige, typische Cluny kerk maar helaas zonder koffie. Op het laatst liepen we nog een leuk stukje om, voor mij, gewoon omdat het kan, en hadden we prachtig uitzicht over de vallei die we al sinds de etappe La col de Crie naar La Buche volgen, met aan allebei de kanten hoge heuvels. De vallei houdt morgen op, en dan gaan we omhoog. Nu nog een middagje relaxen, lezen, beetje rondlopen en straks hapje eten.