59 - Nog eentje dan

Vrijdag 27 september 2024 Dansé- Chateau de la Batie d’Urfe  km 1568-1598

De laatste etappe van onze najaarsloop, we lopen nog verder naar het zuiden toe, richting Le Puy dat nog op 145 kilometer hier vandaan ligt, dus na deze dag op nog 115 km. Nog 4 dagen lopen, redden we dat nog dit jaar?  We gaan het zien. Jon ging er al vroeg uit om een mooie foto te maken van het zicht op het kasteel, en na een goed ontbijt gingen we weg uit ons mooie stekkie. Ook onderweg naar Dansé waren er weer mooi licht en wolken. Eenmaal op pad hadden we weer mooi uitzicht over de Loire vallei en keken we richting de hoge heuvels aan het einde, en de heuvels links en de heuvels recht van ons, we lopen echt naar het einde van de vallei al is die hier wel tientallen kilometers dicht. Toch geeft het een soort Lord of the Rings gevoel, alsof we daar Mordor in moeten….
We lopen het stadje Pommiers in, een mooi oud stadje die we uitkiezen om koffie te drinken maar het is er maar stil. We spreken een koppel aan, ze komen uit Parijs en on ne sais pas. Eerst maar even de kerk in, het ruikt er muf, het is er donker en voelt heel middeleeuws aan. Opeens kijken 30 paar ogen ons aan, oh nee. 31. Een juf staat voor een groepje lagere school kinderen en probeert ze uit te leggen hoe je met stenen een boog kunt bouwen die zichzelf als parabool in stand houdt. De twee mannen die net binnenkwamen waren echter interessanter dus er werd veel heen en weer gebonzjoerd. Na wat foto’s en een rondje verlieten we de kerk en liepen we over de kinderkopjes het stadje uit. De bodem van Jon’s sigarettenpakje was in zicht dus naast koffie graag ook sigaretten… Onderweg naar de camping, net ten zuiden van Pommiers liepen we langs een boulangerie en… Ja! Raak. Een café met twee bierdrinkende stamgasten die niet op of om kijken we als we bonzjoerend binnen komen. Maar goed, met twee koffie en croissants zitten we buiten als stamgast 1 buiten komt paffen. Wij vragen of hij weet waar we sigaretten kunnen kopen, en zowaar biedt hij er een aan en maakt een babbeltje en zegt dat we in het volgende dorp sigaretten kunnen kopen. En bedankt!
We stappen verder en in Bussy-Albieux was inderdaad een tabakszaak, en er was ook een bushalte die we omdoopten tot lunchplek. Terwijl we er zaten reed er een bus langs. Even later komt er een vrouw die gaat staan wachten. Ze checkt haar telefoon, ik check de mijne om te zien of hier bussen rijden. De enige bus dit uur is net weg en dat zeg ik tegen haar. 
De laatste kilometers tot ons eindpunt bereiden we voor door Marianne een speld te sturen met de locatie van het kasteel en eenmaal op locatie hopen we ze te zien. We liggen in de zon in het gras voor het kasteel maar geen Willy en Marianne dus belde ik ze maar even. Na wat heen en weer doorgeven van informatie bleek dat ze geen apje hebben gekregen en naar een kasteel ergens langs de Loire zijn gereden. Die bleek op dik een half uur van onze locatie. Gelukkig scheen de zon, dus al luierend wachten we rustig op de auto. Eenmaal weer thuis in ons mooie huisje douchen we ons en gaan een boekje lezen. “Willy kookt vanavond”, zoals we dat zeggen: we gaan uit eten bij restaurant Côte a Côte, met een heel erg fijne Franse keuken, tres bien! Het zal vol, en dat in zo’n klein dorpje, men heeft er voor moeten rijden. Ik koos heel enthousiast het grootste stuk vlees dat ik ooit van mijn leven heb gekocht, een halve koe op mijn bord but I get by with a little help from my friends… Een mooi einde van een mooie wandelvakantie. Prachtige heuvels, heel veel echt mooie kleine stadjes met een middeleeuwse uitstraling. We hebben nu al weer zin in de volgende vier dagen.