55 - Prachtige vergezichten

Maandag 23 september 2024 Col de Crie – Le Buche km 1457-1485

Dag vier van onze najaarscamino, en we zijn goed uitgerust. We pakken onze tassen in, want vanavond slapen we in een appartement in Charlieu, 50 km naar het westen en al weer voorbij de eerste rij heuvels van de midi. Maar vandaag moeten we die heuvels wel door, met op het hoogste punt op een paar meter na 1000m hoog. Nog geen Pyreneeën maar het begint ergens op te lijken. Maar eerst kopen we kaas en worst bij het toeristische punt van Col de Crie, waar Willy en Marianne ons afzetten. Daarna gaat het omhoog, vandaag doen we 955 hoogte meters, dus dat is best wel veel. Jon had helaas wat pijn bij het afdalen, en onze coaching term van vandaag is daarom: “Afdalen is niet makkelijk.” Je kunt hem in allerlei omstandigheden in je professionele en privéleven gebruiken, succes! Ik had vandaag frisse benen, het lopen ging me heel goed af. Ondertussen genoot ik van de prachtige omgeving: omdat we vrij hoog zaten hadden we vaak prachtige vergezichten. Het was half bewolkt, dus af en toe hadden we een zonnetje maar het was niet echt warm. We hebben al door dat temperatuur belangrijk is bij het hebben van energie. Hoge temperatuur slurpt energie. Halverwege, rustend in een bos met een boterhammetje en wat steentjes uit de schoenen vissen belde Fiene. Ze was helemaal niet lekker en ze vroeg me  haar af te melden voor school, waar ze op dat moment was, dus even later zat ik in een Frans bos te bellen met de conciërge van het Herman Jordan college. Geen probleem, het Jordan is een toffe school (ze hebben besloten om ouders geen toegang meer te geven tot Magister, heel goed. Niet dat wij daar überhaupt ooit ingelogd hebben, maar dat terzijde) dus Fiene kan naar huis en lekker haar bed in kruipen. Verder ging het door bos en bos, en op een gegeven moment had ik een belafspraak voor het NWA voorstel dat ik momenteel met een consortium aan het schrijven zijn, met Jorge Uquillas, mijn maatje uit Ecuador. Hij werkt tegenwoordig als docent bij Fontys, aan de overkant van de grasmat in Eindhoven, en hij doet ook mee aan het project. Een picknickplek was daar uitstekend voor, mooiste kantoor tot nu toe. Al babbelend kwamen we aan bij Le Buche, niet meer dan een kruispunt van vijf wegen met drie huizen. Gisteren hebben we Marianne uitgelegd hoe ze op Apple maps een spelt kan inladen, dus met de spelt op Le Bauche is het ieziepiezie om hier te komen. Zou je denken. We hebben zeker drie kwartier gewacht voordat ze er waren, maar het was het helemaal waard om Willy’s gezichtsuitdrukking te zien toen hij in zijn navigatie zag dat het een half uur rijden was naar ons huisje in Charlieu. Zij hadden er anderhalf uur over gedaan 😊! Toch nog maar eens een trainingssessie aan wijden. Eenmaal in Charlieu kwamen we bij ons spookhuis aan de drukke weg, met een heel mooi appartement binnen. We aten lekker kaasjes met worst, en brood, wijntje erbij. Joie de vivre! 
Na een verfrissende douche liepen Jon en ik nog een rondje door de donkere stad, het was heel erg stil maar we zagen prachtige vakwerkhuizen, en een mooie kerk. Die gaan we morgen eens beter verkennen!